Περιεχόμενο
Τα αυτοκρατορικά όνειρα της Αιγύπτου χρονολογούνται από την πρόσφατη εκδίωξη των Υξώς γύρω στο 16ο 100 π.Χ., και αυτό σηματοδότησε την έναρξη της νέας περιόδου Βασιλείου. Έτσι, αυτή η μνημειώδης σύγκρουση και η επιτομή του έντονου ανταγωνισμού μεταξύ δύο από τις μεγαλύτερες δυνάμεις της νέας αρχαίας κοινότητας, που ανταγωνίζονταν για την κυριαρχία στην στρατηγικά σημαντική πόλη της Κάδης. Αυτό που συνάντησε ξεπερνά κάθε υπόβαθρο, προσφέροντας ένα εκπληκτικό πορτρέτο δύναμης, ανθεκτικότητας και ενότητας, και παραμένει μια διαρκής ιστορία μακριά από την ικανότητα της ανθρωπότητας τόσο για διαφωνία όσο και για συμφιλίωση. Οι προσπάθειές τους συγκρούστηκαν γύρω από τον λαμπερό ποταμό Ορόντη, στις πύλες της Κάδης, σε μια μάχη που υπερηφανευόταν για τους μεγαλύτερους στρατούς αρμάτων που είχαν δει ποτέ και τα βασικά στοιχεία μακριά από τα πιο σύγχρονα στρατιωτικά συστήματα. Αυτές οι πληροφορίες εμβαθύνουν στην επιτυχία του, τον μάγο των ενόπλων δυνάμεων, τις κυβερνητικές συμβουλές και θα σας αφήσουν μια διαρκή εντύπωση — καλό για τους λάτρεις των ρεκόρ, αλλιώς!
Εκεί χρησιμοποίησε βιομηχανίες για να κατασκευάσει όπλα, άρματα και ασπίδες, λέγεται ότι έφτιαξε 1.100.000 πυροβόλα όπλα την εβδομάδα, 250 άρματα σε δύο ημέρες και 1.100.000 ασπίδες σε ενάμιση εβδομάδα. Ο νέος Φαραώ επιθυμούσε μια νίκη στην Κάδης για να ενισχύσει τα σύνορα της Αιγύπτου με τη Συρία και να μιμηθεί την θριαμβευτική είσοδο του πατέρα του, Σέτι Βε, στην πόλη μόλις δέκα χρόνια πριν. Έτσι, ο Ραμσής Β' απεβίωσε στις 13 Αυγούστου 1213 π.Χ. (έτος 67, II Akhet 6), βασιλεύοντας 66 χρόνια και 74 εβδομάδες. Και αυτό αποκλίνει πολύ από τον Γιούργκεν φον Μπέκερατ, ο οποίος όρισε τον θάνατο του Ραμσή τόσο στα τέλη Ιουλίου όσο και στις αρχές Αυγούστου 1213 π.Χ. Η νεότερη έξοδος από την καταχωρημένη πάσα του Ραμσή Β' για το II Akhet (τον επόμενο μήνα) βγαίνει 6 πτώσεις, αρκετά εντός του προβλεπόμενου χρονοδιαγράμματος αυτού του Peden για την πάσα του βασιλιά από το διάστημα μεταξύ του τρίτου βήματος της ημέρας II Akhet και της ώρας 13 του II Akhet.
Οι νέες επιγραφές της Κάδης παραμένουν σημαντική πηγή για να κατανοήσετε τις στρατιωτικές, πολιτικές και θρησκευτικές πτυχές των νεότερων χρόνων της Αυτοκρατορίας, καθώς και τη βασιλεία του Ραμσή Β'. Στη συνέχεια, ωστόσο, οι Χετταίοι βασιλιάδες εισέβαλαν στη Συρία από τον μακρινό νότο, στην Κάδης, το σημείο όπου οι καλύτερες εσωτερικές οδοί από τη Μεσόγειο Θάλασσα εισέβαλαν στη νέα περιοχή της λίμνης Ορόντη, που αποτελούσε το κύριο πέρασμα προς τα βόρεια και ανατολικά. Οι νέες https://immerioncasino.net/bonus/ τακτικές δονήσεις που συνδέονταν μεταξύ των αιγυπτιακών και των χετταίων δυνάμεων υπογραμμίζουν το νέο πρωτοποριακό και δυναμικό πολιτικό τοπίο της χώρας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η ηγεσία του παρακολούθησε την ανάπτυξη πολλών ναών αφιερωμένων σε αυτούς τους θεούς, και αυτό δεν εξυπηρετούσε μόνο θρησκευτικά κίνητρα, αλλά λειτούργησε ως κέντρο για οικονομική και πολιτική ψυχαγωγία. Μετά το Αμπού Σιμπέλ, ο Ραμσής ανέβηκε από παλαιότερους ναούς στη Νουβία, καθώς και από το Μπέιτ ελ-Ουάλι, το Ντερ και τον Γκέρφ Χουσεΐν, για την ενίσχυση της αιγυπτιακής θρησκευτικής και κυβερνητικής εξουσίας κατά μήκος του νότιου άκρου του Νείλου. Όχι μόνο στην Πι-Ραμεσσή και στη Μέμφιδα, τη διοικητική χρηματοδότηση της Αιγύπτου, από τις Θήβες, τα θρησκευτικά χρήματα του έθνους, αλλά και σε πολλαπλούς ιστότοπους σε όλη την Αίγυπτο και τη Νουβία, ο Ραμσής Β' ίδρυσε εκτεταμένα και πλουσιοπάροχα.
Ο Σέτι αναγκάζεται να ξεκινήσει εξεγέρσεις από τη νοτιοδυτική πόλη, μακριά από τη Μεσοποταμία, οι οποίες ήταν ενάντια στην εισβολή στην επεκτεινόμενη Αυτοκρατορία των Χετταίων στη βόρεια Ασία. Ο άντρας τους και ο διάδοχός τους, ο Μερνεπτάχ, είναι θαμμένοι στο KV8, ένα υπόγειο που ιδρύθηκε ειδικά για να τον τιμήσει, όπως αρμόζει σε έναν καλό Φαραώ. Ο τάφος, με την ονομασία KV7, είναι εγγυημένος ότι θα ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους και θα επισκέπτεται σε περίπτωση που οι τελετές έφερναν ιερείς και πιστούς στην περιοχή. Ο τρόπος του Ραμσή για να αποκτήσει δύναμη βασιζόταν όχι στις σχέσεις με τις νεοπλούσιες, αλλά θρησκευτικές τάξεις, αλλά στον στρατό. Ήταν ένας ξένος, ένας βόρειος που μιλούσε για το Δέλτα του Νείλου, αποκομμένος από τις πλούσιες ελίτ στις νότιες Θήβες.
Η βασιλεία του μοιραζόταν στρατιωτικές φιλοδοξίες, διπλωματική κομψότητα, θρησκευτική δύναμη και αρχιτεκτονική λαμπρότητα σε κλίμακα που μόλις και μετά βίας μπορούσε να συγκριθεί στον ολοκαίνουργιο παλιό κόσμο. Οι επιγραφές τους επηρέασαν τον τρόπο με τον οποίο οι Αιγύπτιοι κατάλαβαν τη βασιλεία, όταν τα τεράστια αγάλματά τους μετατράπηκαν σε διαχρονικά σύμβολα μακριά από τον αρχαίο πολιτισμό. Άλλοι αμφισβητούν ότι η νέα χρονολογία δεν ευθυγραμμίζεται και μπορεί να θεωρηθεί ως μετά τους Φαραώ. Επιστημονικές έρευνες αναφέρουν σοβαρή αρθρίτιδα, οδοντικά προβλήματα και σκλήρυνση των αιμοφόρων αγγείων, αλλά παρέμεινε βασιλιάς μέχρι τον θάνατό του. Η διατήρηση μεγάλων σχεδιαστικών προγραμμάτων, στρατιωτικών στρατηγικών και οικονομικής επιτυχίας για περισσότερα από εξήντα χρόνια απαιτούσε οργανωτική ικανότητα πέρα από την απλή πνευματική ανάπτυξη. Μια άλλη σημαντική βασίλισσα ήταν η Ισετνοφρέτ, η οποία κατείχε λαϊκές πολιτικές τάξεις.
🏛 Στρατιωτικές Κατακτήσεις και η μάχη από το Καντές
Διεξήχθη οπωσδήποτε μάχη μέχρι το 1274 π.Χ. μεταξύ των Αιγυπτίων και των Χετταίων, και έγινε επίσης αντικείμενο μιας οργανωμένης προπαγάνδας σε επίπεδο πολιτείας, σε αντίθεση με οτιδήποτε έχει αναφερθεί στο παρελθόν σε αιγυπτιακά αρχεία. 280 χιλιόμετρα νότια από το Ασουάν, οδικώς, ή 45 λεπτά από την αεροπορική εταιρεία. Η νεότερη πινακοθήκη αποκτά επίσης εξαιρετικά σημαντική βάση για το νέο Βασίλειο της Αιγύπτου πριν ταξιδέψετε νότια.
Οι δρόμοι του συνεχίστηκαν από την επιδίωξη των δεκαετιών, διευρύνοντας την αιγυπτιακή κυριαρχία περισσότερο από ό,τι ήταν κάτω από τον Τούθμωση Γ΄ περισσότερο από έναν αιώνα νωρίτερα, αλλά δεν μπόρεσε να κρατήσει τη νέα περιοχή. Ο Ραμσής Β΄, ο ευγενής, θεωρείται ένας από τους αρχαιότερους φαραώ της Αιγύπτου, γνωστός για τις ένοπλες δυνάμεις του, τα προγράμματα ενδυνάμωσης και τους θεϊκούς στόχους του. Ο Μερνεπτά ανέβηκε στο θρόνο αμέσως μετά τον θάνατο του Ραμσή Β΄ το 1213 π.Χ., σε ηλικία σχεδόν 60 ετών. Έναν αιώνα μετά τον θάνατό του, ήταν σεβαστός ως λόγιος και μπορεί να εμφανιστεί σε μια σειρά από ιστορίες για την επιτυχία του. Κατείχε τη θέση του αρχιερέα από την Πτα, του νέου προστάτη Ιησού της Μέμφιδας. Λόγω της απομονωμένης τοποθεσίας του, το Αμπού Σιμπέλ παρέμεινε άγνωστο μέχρι το 1813.
Ήταν απολύτως εξαρτημένο από την εσωτερική βασιλεία του Ραμσή Β', ο οποίος ανέθεσε την κατασκευή του νεότερου ναού προς τιμήν του νέου θεού Άμμωνα και για να χρησιμεύσει ως το δικό του ταφικό μέτωπο. Η εικόνα και η ομοίωσή τους απαθανατίστηκαν σε διάφορα έργα και βιβλία, και έτσι παραμένει ίσως ένα από τα πιο θρυλικά στοιχεία για τη φήμη της αρχαίας Αιγύπτου. Η πολύχρονη ηγεσία του, τα επιτεύγματά του στις ένοπλες δυνάμεις και οι διάφορες προσωπικές του ιδέες για την εργασία βοήθησαν να μετατραπεί η Αίγυπτος σε ένα μεγάλο, ευημερούν και σημαντικό βασίλειο, και η κληρονομιά του θα συνεχίσει να προκαλεί θαυμασμό και θαυμασμό. Η μούμια του αγοράστηκε στο TT320 σε ένα απλό ξύλινο φέρετρο το 1881, το οποίο σήμερα βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο του Καΐρου, στο Μουσείο Αιγυπτιακού Πολιτισμού.
Οι αιγυπτιακοί ισχυρισμοί σχετικά με την αυθεντικότητα του "Ποιήματός" του δεν αμφισβητήθηκαν μέχρι που ανακαλύφθηκε μια καλή προσομοίωση του Χεττιτικού τύπου πολέμου στην πόλη Χαττούσα, την πρωτεύουσα του Χεττιτικού Βασιλείου, στα τέλη της Εποχής Tan. Η μάχη μακριά από την Κάδης είναι η καλύτερα καταγεγραμμένη στρατιωτική διαμάχη στην αρχαία Κεντροανατολική ιστορία, στην οποία και οι δύο πλευρές λένε μια οριστική νίκη. Ο Μάουντμπατεν εξασφαλίστηκε από πολλαπλές αναφορές νοημοσύνης και αεροπορική αναγνώριση που οι Ιάπωνες σχεδίαζαν να χτυπήσουν κατά τη διάρκεια της Ιμφάλ. Η μάχη δεν θα απέφευγε τα νέα προβλήματα μεταξύ Αιγύπτου και Χετταίων. Με μόνο τους στρατιώτες του, λίγους αξιωματικούς και οπαδούς του, και με το πλήθος των υπερίσχυσεων μαχητικών του δυνατοτήτων, ανέβηκε στο άρμα του και βρήκε το νέο επίπεδο των επιθέσεων εναντίον του.
Ο άντρας ίδρυσε τους ναούς από φρέσκο υλικό από το Αμπού Σιμπέλ μαζί με το δικό του νεκρικό μέτωπο από τις Θήβες. Ένα γρανιτένιο γλυπτό του Ραμσή Β' που βρέθηκε στο Αμπού Σιμπέλ ©. Ονομάζεται Ραμσής ο ευγενής, επηρέασε την Αίγυπτο για περισσότερα από 60 χρόνια και μπορεί να βασιστεί σε πολλά από τα μεγαλύτερα μνημεία της αρχαίας Αιγύπτου. Στην Άβυδο, έστησε ένα μέτωπο μακριά από το δικό του, όχι πολύ από αυτό του πατέρα του. Υπήρχαν επίσης πέντε μεγάλοι ναοί στην πόλη του σπιτιού, εκτός από μικρότερα ιερά.
Οι σύγχρονοι ιστορικοί πρέπει να ζυγίσουν σημαντικές επιγραφές που να αντιμετωπίζουν αρχαιολογικά δεδομένα, διεθνή επικοινωνία και, ενδεχομένως, κυβερνητικά στοιχεία. Η ιστορία, που παραμένει σταθερή στα τείχη του ναού για χρόνια, θολώνει τη νέα γραμμή μεταξύ των αρχείων και της προπαγάνδας. Το νέο μεγάλο κόστος και η ασαφής συνέπεια της Κάδης φάνηκαν στους νέους περιορισμούς της στρατιωτικής επίθεσης σε αυτήν την αμφισβητούμενη περιοχή. Τα νέα ανάγλυφα και τα πιθανά κείμενα υποδηλώνουν ένα περιστρεφόμενο μέρος της μάχης, αλλά δεν σας λένε για την κατάκτηση της Κάδης ή για τη μακροχρόνια αιγυπτιακή διοίκηση της περιοχής. Για να συνοψίσετε το πραγματικό αποτέλεσμα της μάχης της Κάδης, πρέπει να αφαιρέσετε τα νέα στρώματα που βοηθούν στη σκέψη από την προπαγάνδα. Σε αντίθεση με την Αίγυπτο, οι νέοι Χετταίοι άφησαν λιγότερα στοιχεία για τις στρατιωτικές τους εκστρατείες, ωστόσο έχουν επιβιώσει κάποια γραπτά στοιχεία.
Ποιοι είναι οι μαθητές του Ραμσή Β'; Ραμσή Β' Πολύ πρώιμη ζωή & αγαπημένα πρόσωπα
Το ολοκαίνουργιο μέτωπο μακριά από τον Άμμωνα στο Τζεμπέλ Μπαρκάλ, ακόμα και όταν ξεκίνησε στην ηγεσία από τον Θούτμωση Γ΄, είναι κάπως βελτιωμένο σε σχέση με τον Ραμσή Β΄, αποδεικνύοντας τη δέσμευσή του στην πνευματική επέκταση. Τα οικοδομικά προγράμματα του Ραμσή Β΄, αξιοποιώντας την εστίασή τους στη θεϊκή βασιλεία και την αιώνια κληρονομιά, αποτελούν παράδειγμα της νέας περίπλοκης σύνδεσης μεταξύ θρησκείας, πολιτικής και άλλων τομέων της αρχαίας Αιγύπτου. Οι νεότερες ολοκληρωμένες επιγραφές και ανάγλυφα παρέχουν γνώσεις σχετικά με τους πνευματικούς, στρατιωτικούς και διοικητικούς τομείς της βασιλείας του Ραμσή Β΄, συμβάλλοντας στη γνώση μας για το ιστορικό περιβάλλον της νέας, παλιάς Ανατολικής Αιγύπτου. Τα αναπτυξιακά σχέδια του Ραμσή Β΄ παρέχουν χρήσιμο πλαίσιο για την κατανόηση του νέου ιστορικού και κοινωνικού υπόβαθρου των χρόνων κατά τους οποίους διαδραματίζονται ορισμένα βιβλικά γεγονότα. Έπαιξε ζωτικό ρόλο στη διατήρηση της εξέχουσας θέσης της Αιγύπτου στην περιοχή και μπορεί να διευκολύνει τις ανταλλαγές και τις ένοπλες αποστολές.
Ενώ αρχικά ήταν θαμμένος μέσα στον τάφο, KV7, λόγω λεηλασίας, το ανθρώπινο σώμα του προσπάθησε να αφαιρεθεί, να ξανατυλιχθεί και στη συνέχεια να χαθεί μερικές φορές. Ο νεότερος τάφος που έφυγε από τη φίλη τους, τη Νεφερτάρι, ανακαλύφθηκε επίσης, γνωστός για τα φανταστικά σκίτσα της επιφάνειας των τοίχων του. Το μικροσκοπικό μέτωπο από το Αμπού Σιμπέλ έχει αγάλματα δέκα μέτρων ψηλότερα από τη σύζυγο του Ραμσή Β', τον βασιλιά Νεφερτάρι, και είναι κατασκευασμένο προς λατρεία της θεάς του ουρανού, Αθώρ. Παρείχε μια νέα πλαγιά που κατασκευάστηκε για να δημιουργήσει τις ακριβείς διαστάσεις του Αμπού Σιμπέλ. Ωστόσο, στα τέλη της δεκαετίας του '60, το Αμπού Σιμπέλ έπρεπε να αποσυναρμολογηθεί σιγά σιγά και τελικά θα ζούσε σε ψηλό τάφο που κατέστρεψε το πλαίσιο του Ανώτερου Φράγματος του Ασουάν.